Kârın içindeki satın alma hesabı

Cineverse’in satın alma hesabında ilk dikkatimi çeken satır, 4.054.000 dolarlık faaliyet kârının içindeki 7.046.000 dolarlık değerleme kazancı. Şirket, IndiCue ve Giant Worldwide sonrasında daha büyük bir hizmet işi işletiyor. Fakat satın alınan işlerin satış katkısıyla bu işlemler için ödenecek yükümlülüklerin değer değişimi aynı ekonomik işi yapmıyor. İlki müşteriden gelir yaratıyor; ikincisi satın alma hesabındaki borç tutarını değiştiriyor. Bu çeyreğin kâra geçişini kalıcı işletme kazancı varsayımıyla okumak, değerleme kazancının yerine tekrar eden bir katkı koymayı gerektiriyor.[1]

Hesabın sınırı açıklanan iki yükümlülükte görülebiliyor. Ertelenmiş satın alma bedelinin yeniden değerlenmesi 3.746.000 dolar, koşullu ek ödemenin yeniden değerlenmesi 3.300.000 dolar kazanç sağladı. Toplamı faaliyet kârından büyük. Diğer bütün faaliyet satırları sabit tutulup yalnızca bu kazançlar çıkarıldığında faaliyet sonucu zarara dönüyor. Bu dar duyarlılık hesabı, diğer faaliyet satırlarını sabit tutarak satın alma değerlemelerinin mevcut sonuca etkisini ölçüyor. Kazancın gelir tablosunda yer alması aynı tutarda müşteri tahsilatı yaratmıyor.[1]

Büyüyen gelirin değişen marjı

Satın almaların ticari etkisi ise gelir bileşiminde açık. Çeyreklik gelir 12.357.000 dolardan 25.955.000 dolara çıktı. Teknoloji ve medya hizmetlerinin payı önceki yıl yüzde 5’in altındayken yüzde 55’e ulaştı. Bu değişim Cineverse’in faaliyet ölçeğini büyütüyor. Aynı sırada doğrudan faaliyet marjı yüzde 58’den yüzde 38’e geriledi. Daha büyük gelire eski marjı uygulayan bir kazanç varsayımı, satın almalarla değişen iş bileşimini yok sayar. Önceki çeyreğin yüzde 35 marjına göre iyileşme var; yıllık ve çeyreklik karşılaştırmalar farklı başlangıç noktaları kullanıyor.[1]

Gider tarafı, daha olumlu bir alternatif açıklama sunuyor. Satış, genel ve idari giderler 11.407.000 dolardan 10.139.000 dolara indi; düzeltilmiş FAVÖK 3.685.000 dolar zarardan 1.727.000 dolar kâra döndü. Yönetimin tasarrufları ve yeni hizmetlerin katkısı, değerleme kazançlarından bağımsız bir faaliyet iyileşmesinin başlangıcı olabilir. Ben bu ihtimali gelir tablosundaki gider düşüşüyle sınırlıyorum. Düzeltilmiş FAVÖK’ün olumlu olması, satın alma ödemeleri ve finansman ihtiyacının ortadan kalktığı anlamına gelmiyor; bu ölçüye nakit bütçesi işlevi yüklemek hesaplamanın kapsamını aşar.[1]

Bedeli hangi sermaye karşılıyor?

Sermaye sınırı küçük bir nakit bakiyesiyle görünür hale geliyor. Eylül sonunda nakit 3.552.000 dolar, işletme sermayesi eksi 9,7 milyon dolar oldu. Faiz gideri 147.000 dolardan 699.000 dolara yükseldi. Şirketin 8 milyon dolarlık satın alma bedelini hisseyle ödeme hakkı var. Bu hak kullanılırsa söz konusu ödeme için gereken nakit azalır, bedelin karşılığında hisse verilir. Hakkın varlığından kullanım kararı veya gerçekleşecek sulanma oranı çıkarmıyorum. Ödeme biçimi, satın almanın gelir katkısı kadar hissedarı ilgilendiren bir değişken.[1]

Benim satın alma değerlendirmem bu nedenle gelir artışının yanına iki sermaye sorusu koyuyor: değişen hizmet bileşimi hangi marjla çalışıyor ve satın alma bedeli nasıl finanse ediliyor? Açıklanan yüzde 38 doğrudan faaliyet marjı ile hisseyle ödeme hakkı, bu soruların eldeki somut girdileri. Yönetimin yıllık 115–120 milyon dolar gelir ve 10–20 milyon dolar düzeltilmiş FAVÖK beklentisi kendi tahmini olarak kalıyor. Bu aralığın gerçekleşmesini varsayarak değerleme çarpanı üretmek yerine, mevcut kârın değerleme kazançlarına duyarlılığını esas alıyorum. Büyüyen hizmet işi için ödenecek sermayenin maliyeti burada görünür oluyor.[1]