İlk başvurudan sonraki hafta
İşini kaybeden iki kişinin ödenekle ilişkisi aynı anda başlayıp bitmez. Biri daha yeni başvurmuştur. Diğeri, iş ararken ödeneği almaya devam ediyordur. ABD Çalışma Bakanlığı'nın haftalık bülteni bu iki durumu ayrı ayrı sayıyor. İlk başvurular 1.000 artarak 203.000'e çıktı. Süren başvurularda artış ise 70.000 oldu. İki sayı ayrı haftalara ait. Aralarındaki farktan, yeni başvuranların ne kadarının iş bulduğunu çıkarmak mümkün değil.[1]
İlk başvurular iş kaybının ödenek başvurusuna dönüştüğü anı yakalıyor. Bir ailenin gelirini yeniden düzene koyması ise sonraki haftalara kalabilir. Ücretin yerini bir süre ödenek aldığında, düzenli faturaların vadesi yerinde durur. Süren başvurulardaki artış, iş arama süresi uzayan insanlar açısından kayda değer bir işaret olabilir. İdari işlemlerin hangi haftaya denk geldiği de sayıyı oynatabilir. Bir haftalık bülten bu iki olasılığı birbirinden ayırmaya yetmiyor.[1]
Ödenek istatistiğinin sınırı
Süren başvuruların dört haftalık ortalaması 1.717.000'e yükseldi. Geçen yılın karşılaştırılabilir haftasındaki ortalama 1.952.500'dü. Son artışı ciddiye almakla yıllık farkı görmek bir arada mümkün. Asıl ayrım, sayının kimleri kapsadığı. Bu seri işsizlik sigortası kapsamında ödenek almaya devam edenleri sayıyor. Ödeneğe hak kazanamayan ya da hakkı sona eren kişinin iş arayışı bu sayının dışında kalıyor.[1]
İş kaybının bir bütçeye ne kadar süre yük bindirdiğini anlamak için süren başvurularla birlikte işe dönüşleri de görmek gerekir. Sayı, insanlar iş bulduğu için azalırsa gelir kaybı sona erebilir. Ödenek süresi dolduğu için azalırsa gelir açığı büyüyebilir. İki durumda da istatistik aynı yönde hareket eder. Hane için fark, ödemenin kesildiği hafta ücretin geri gelip gelmediğidir.[1]