Hangi metin gerçekten bağlıyor?

Senato, Lindsey O. Graham Sanctioning Russia Act'i bir aydan kısa süre önce 86'ya karşı 11 oyla kabul etti. Düzenleme, Rusya'nın ticaret ortaklarını yaptırım kapsamına alıyor ve merhum Güney Carolina senatörünün adını taşıyor. Temsilciler Meclisi beş haftalık aradan döndüğünde Cumhuriyetçi yöneticiler metni bu hafta oylanacak yasa listesine almadı. Kurallar Komisyonu Başkanı Virginia Foxx, yasanın komisyon başkanları toplantısında gündeme gelmediğini ve kendi komisyonundan geçip geçmeyeceğini bilmediğini söyledi; Meclis Başkanı Mike Johnson genel kurul konusunda bağlayıcı bir şey söylemedi ve Demokratların muhalefetini işaret etti.[1]

Bir kanattan geçmiş metin yükümlülük doğurmuyor. Temsilciler Meclisi metni gündeme alıp kabul etmedikçe ve başkan imzalamadıkça, yasanın tarif ettiği yaptırımlar yürütmenin uygulamayı ya da kaldırmayı seçebildiği bir alan olarak kalıyor. Yasanın taşıdığı ad siyasi bir sermaye; sonucu belirleyen ise metni ilerleten komisyon ve önündeki takvim. Foxx'un yanıtı — kimsenin bundan söz etmemesi — bir yasa tasarısının sessizce araç olarak işlemeyi bıraktığı aşamayı tarif ediyor.[1]

Kaldıraç şu anda kimin elinde?

Pazartesi günü ABD, Anton Siluanov'u Asheville'deki G20 maliye masasına oturttu; bu, 2022'deki tam ölçekli Ukrayna işgalinden bu yana bir Rus maliye bakanının ilk yüz yüze katılımıydı. Hazine Bakanı Scott Bessent onunla ikili görüşme yaptı. Beyaz Saray, görüşmenin merkezinde Donald Trump'ın Ukrayna barış planının bulunduğunu bildirdi. Avrupalı bakanlar geleneksel aile fotoğrafını reddetti; kare Siluanov olmadan çekildi. Lars Klingbeil, Avrupa'nın yeni bir yaptırım paketi hazırladığını söyledi ve daveti rahatsız edici bir işaret olarak niteledi; Andrzej Domanski ise Polonya'nın Rusya'ya güvenmediğini belirtti.[2]

İki haber tek bir yetki dağılımını anlatıyor. Yükümlülük doğuran metin, kimsenin gündeme almadığı bir komisyonda bekliyor; günlük olarak kullanılan araç ise aynı yönetimin verebildiği, askıya alabildiği ya da geri çekebildiği bir listeleme. Yaptırım altındaki bir hükümetin maliye bakanı, hiçbir yasa değişmeden Asheville'deki G20 masasına böyle oturuyor. Avrupa'nın yanıtı da aynı boşluktan doğuyor: Klingbeil, kendi kurumlarının denetlediği bir pakete uzanıyor, çünkü Washington'daki yasa onun elinde değil.[1], [2]

Buradan ne izlenebilir?

Siyasi sermayeyi araca çeviren tek gözlenebilir adım var: Kurallar Komisyonu'nun Graham yasasını genel kurula taşıyan bir karar çıkarması. Komisyon, Temsilciler Meclisi kasımdaki seçim tatiline girmeden önce böyle bir karar çıkarırsa, yönetimin takvimi değişmiş demektir ve Moskova yasal bir takvimle karşılaşır. Çıkarmazsa, Moskova üzerindeki baskı baştan beri durduğu yerde kalır.[1]

24 Ağustos'ta bu köşe, Bessent'in kampanyasını önce aracıları bağlayan bir kampanya olarak okumuştu; İran dışındaki bankalara ve sicillere yönelen listelemelerle. G20 koltuğu aynı takdir yetkisini ters yönde işletiyor: bir aracıyı listeye ekleyebilen yetki, bir bakanı masaya da oturtabiliyor. Bugüne kadarki kanıt, bu iki seçimin herhangi biri üzerinde hukuki bir sınır göstermiyor.[2], [3]