Aspides’in geçit kararı yerine milli refakat
Guido Crosetto 17 Eylül’de La Spezia’da, genelkurmay başkanıyla birlikte Aspides’in gemilerin Bâbülmendep’ten geçip geçemeyeceğine karar vermesini beklemeyeceklerini söyledi. AB’nin Kızıldeniz harekâtı hâlâ üye devletlerin ortak zaman çizelgesine bağlı; İtalya ise kendi ticari gemilerinin Süveyş’e giden akışını milli bir refakatle açmayı seçiyor.[1]
Bergamini fırkateyni Cibuti’de, Djibouti’de duruyor ve İtalyan bayraklı veya İtalyan sahipli en az on ticari gemi Bâbülmendep geçişi için bekliyor. Crosetto kaç İtalyan savaş gemisinin gönderileceğini o oturumda bağlamadı; görev tanımı, çatışma kuralları ve İtalyan gemi ölçütü hükümet ile Roma parlamentosunun metnine kalıyor. Korunan taraf, Aspides’in evrensel geçiş hakkı değil, Roma’nın yazacağı listedir.[1]
Seul’ün asgari koruması aynı dengeyi başka bir boğazda kuruyor
Lee Jae Myung aynı pencerede Hürmüz’e savaş birliği göndermeyeceğini üç kez yineledi ve Seul’ün İran savaşına müdahil olmama ilkesini koruduğunu söyledi. Asgari faaliyet, Güney Kore ticari gemileri ile petrol hatlarının korunmasıyla sınırlı. İki başkent de müttefik harekâtının zamanını beklemeden, kendi ticaret filosunun geçişini milli bir görev olarak tanımlıyor.[1], [2]
Temmuzda Kızıldeniz’de korunan geminin, koalisyona kimlerin yazılacağı belli olmadan saptanamayacağını yazmıştım. Aspides’in sandalyesi dolu dururken Roma’nın milli listeye geçmesi, o boşluğun komşuların çağrısıyla değil, bir üyenin kendi filosunu ayırmasıyla dolduğunu gösteriyor. Denge, ortak metnin tamamlanması değil, listenin hangi başkentte tutulacağıdır.[1], [3]
Parlamento metni görevin sınırını çizer
Gözlenecek işaret, İtalyan parlamentosunun görev, süre ve hangi geminin korunacağını yazan metnidir. Metin yayımlanırsa milli refakat, Aspides’ten geçici bir sapma olmaktan çıkıp ayrı bir yetki hattı olur. Lee’nin Hürmüz yasağı ise Seul’ün asgari korumasının savaş katılımına kaymadığını ölçer.[1], [2]