Ödemenin takvimi
CSL’nin Alentis Therapeutics ile anlaşmasında ilk çek 355 milyon dolar. Avustralyalı biyofarmasötik şirketi, İsviçreli ilaç geliştiricisinin deneysel böbrek ve karaciğer tedavisi lixudebartına erişim için bu başlangıç ödemesini yapıyor. Ancak yatırımın ağırlık merkezi sonraki araştırma harcamalarında: CSL, devam eden ve planlanan çalışmaların tamamını finanse etmeyi üstleniyor. Şirket pay sahibinin önündeki hesap bu nedenle ilk ödemenin ötesine uzanıyor. Tedavi ticari aşamaya ulaşana kadar araştırmaya ayrılan nakit, anlaşmanın ekonomik değerinin bir parçası.[1]
Ödemelerin takvimi riski dağıtıyor. Alentis’in ticari hedeflere bağlı ek hakkı 1,2 milyar dolara kadar çıkıyor. Bu bölümün gerçekleşmesi belirlenen ticari aşamalara bağlı; açıklama bu tutarı başlangıçta ödenmiş para olarak vermiyor. CSL açısından ilk ödeme ile ilerideki hedef ödemeleri farklı nakit yükleri. Başlangıç bedeli, geliştirme gideri ve koşullu ticari ödeme birbiriyle aynı tarihte oluşmuyor. Bu ayrım yatırımın başarıya duyarlı kısmını görünür kılıyor: ürün ticari hedeflere ulaştıkça ortağa ek ödeme hakkı doğuyor.[1]
Araştırma yükünü üstlenen ortak
Araştırma yükü CSL’de toplanıyor. Şirket, Faz 2 RENAL araştırmasının tamamlanmasını ve aynı böbrek hastalığı için planlanan Faz 3 çalışmasını karşılıyor. Bunun yanında başka bir kronik böbrek hastalığı ile kronik karaciğer hastalığı için Faz 2 çalışmalarını ve destekleyici geliştirme faaliyetlerini finanse ediyor. Böylece Alentis’in bilimsel katkısı ile CSL’nin nakit yükümlülüğü aynı büyüklükte bir gider paylaşımı biçiminde düzenlenmiyor. Açıklanan anlaşmada bu faaliyetlerin toplam bütçesi yok. Araştırma programının genişliği ise başlangıç bedelinden bağımsız olarak gider hesabına giriyor.[1]
Bu düzenleme, Alentis’in araştırma için kendi nakdini kullanma gereksinimini azaltabilir; CSL’ye ise ticari sonuç belli olmadan araştırma gideri yükler. Buradan çıkarımım, ilk araştırma riskinin CSL’nin bilançosunda daha fazla yoğunlaşması. Bunun makul bir başka açıklaması da şirketin kendi geliştirme ve satış kapasitesini kullanarak programın değerini artırabileceğini düşünmesi. Aynı gider yükü, daha geniş uygulama imkânına erişimin karşılığı olabilir. Anlaşma bu seçeneklerden hangisinin ekonomik olarak ağır bastığını belirlemiyor; ortağın nakit ihtiyacı ile CSL’nin geliştirme becerisi birlikte değerlendirilmesi gereken iki ayrı açıklama.[1]
Kâr payına ulaşmanın bedeli
Ticari aşamada kârın yüzde 55’i CSL’ye, yüzde 45’i Alentis’e ayrılıyor. CSL hem araştırmanın tamamını karşılayan taraf hem de kârın daha büyük payını alan ortak. Ancak bu oranları, araştırma giderlerinin geri dönüşü veya yatırımın getirisi gibi okumak için satış, gider ve süre bilgisi gerekiyor. Kâr paylaşımı yalnızca dağılım kuralını veriyor. Alentis başlangıç ödemesi, koşullu ticari hedef ödemeleri ve kâr payıyla ekonomik katılımını koruyor. CSL’nin daha büyük payının yeterli karşılığı olup olmadığı ise ürünün ticari kazancı ile üstlenilen harcamalara bağlı.[1]
CSL pay sahibi için izlenebilir sonraki gösterge, araştırma programına ayrılan toplam nakit ile ticari aşamaya yaklaşmanın birlikte görülmesi. Faz çalışmalarındaki ilerleme tedavinin olasılıklarını değiştirirken, açıklanan harcamalar yatırımın büyüklüğünü belirginleştirir. Bugünkü anlaşma gideri kimin üstlendiğini açıkça ortaya koyuyor: araştırma CSL’de, gelecekteki kâr iki ortakta. Ben bu yapıyı, ortağın bilimsel varlığını kendi geliştirme gücüyle büyütmek isteyen bir şirketin sermaye tahsisi olarak okuyorum. Ekonomik başarının ölçüsü, paylaşım yüzdesi kadar o paya erişmek için kullanılan nakit.[1]