Satın alma takviminin büyüttüğü payda
Aviva’nın dokuz aylık prim büyümesi yüzde 19. Aynı açıklamanın bağımsız üçüncü çeyrek tablosunda ise sterlin bazında artış yüzde 1. Aradaki farkın ilk adresi satın alma takvimi: Direct Line, geçen yılın dokuz aylık sonuçlarına üç ay, bu yılın sonuçlarına dokuz ay giriyor. Üçüncü çeyrek karşılaştırmasında iki tarafın içinde de var. Bu yüzden grubun büyümesini değerlendirirken önce karşılaştırmanın hangi şirketleri, kaç ay kapsadığını soruyorum. Satın alınan üretimin konsolide toplama eklenmesi, mevcut işin aynı hızla büyüdüğü anlamına gelmiyor.[1]
İki yüzdeyi doğrudan çıkarıp organik büyüme hesaplamıyorum. Yüzde 19 sabit kurla, yüzde 1 raporlanan sterlinle ölçülüyor; dönemler de farklı. Dokuz aylık raporlanan artış yüzde 18. Yine de çeyrek tablosu yararlı bir sınama sağlıyor: grup primleri 3.682 milyon sterlinden 3.707 milyon sterline çıkmış. Direct Line’ın iki karşılaştırma döneminde de bulunduğu bu pencerede, konsolidasyon süresinin yarattığı genişleme avantajı azalıyor. Satın almanın ekonomik başarısını bu tablodaki hacim, hasar maliyeti ve entegrasyon sonuçlarıyla birlikte değerlendirmek daha anlamlı.[1]
Son çeyrekte hasarın ağırlığı
Marjda da dönem seçimi sonucu değiştiriyor. Dokuz aylık iskontosuz birleşik faaliyet oranı yüzde 94,4’ten yüzde 93,8’e iyileşmiş. Bağımsız üçüncü çeyrekte aynı oran yüzde 94’ten yüzde 94,9’a yükselmiş. Sigortada daha yüksek birleşik oran, primlere karşı daha ağır hasar ve gider yükü demek. Kanada’nın çeyreklik oranı yüzde 96,8’den yüzde 101,5’e çıkarken grup olumsuz hava olaylarını işaret ediyor. Dokuz aylık iyileşme gerçek; fakat son çeyreğin maliyet baskısını da içinde taşıyor.[1]
Bunu kalıcı bir bozulma diye okumak da acelecilik olur. Hava kaynaklı hasar sıçraması, sigortacının fiyatlama gücündeki sürekli zayıflamayla aynı mekanizma değil. Şirketin güçlü açıklaması, önceki dönemlere ait olumlu hasar gelişimi ve fiyat yeterliliğinin dokuz aylık oranı desteklediği yönünde. Daha temkinli açıklama ise satın alma ile dönem karışımının altta yatan değişimi örtmesi. Benim için ayrımın ekonomik karşılığı, benzer kapsamda prim üretimi sürerken iskontosuz maliyet oranının nasıl davrandığı. Tek çeyreğin hasar deneyimini sonsuza taşımak da dokuz aylık büyümeyi her çeyreğe yazmak da pahalı bir model hatası olabilir.[1]
Üç puanlık artışın içindeki iki puan
Sermaye hesabında daha dar bir duyarlılık kurulabiliyor. Solvency II karşılama oranı yüzde 176’dan yüzde 179’a çıkmış: toplam sermaye üretimi 8 puan eklemiş, ara temettü 5 puan götürmüş. Üretimin içinde 2 puanlık yönetim işlemi var; olumlu faiz hareketleri de katkı vermiş. Yalnızca o 2 puanı çıkardığım, diğer bütün kalemleri sabit tuttuğum varsayımsal hesapta net artış 3 yerine 1 puan kalıyor. Bu bir yeni sermaye tahmini değil; açıklanan artışın yönetim işlemlerine duyarlılığını gösteren sınırlı bir hesap.[1]
Aviva yıl sonuna kadar kalan Direct Line sermaye sinerjilerinden 7 puanın üzerinde katkı bekliyor. Böyle bir sermaye serbestleşmesi satın almanın değerine katkı sağlayabilir; aynı tutarı her yıl üreten bir sigorta marjı gibi değerlendirilemez. Nakit transferlerinde de ilk yarının 1,5 milyar sterlinine karşı ikinci yarı beklentisi yaklaşık 0,8 milyar sterlin. Benim bu açıklamadan çıkardığım şirket sorusu, genişleyen prim toplamının ne kadarının benzer kapsamda kazanca, bunun ne kadarının dağıtılabilir nakde dönüştüğü. Satın alma sermayesi serbest kaldıktan sonra temettüyü taşıyan motorun gücü, entegrasyon anlatısının ekonomik sınavı.[1]