Kapanışın göstermediği sıra

Arjantin’de cuma günü dolar 5 peso yükselerek 1.518 pesodan kapandı; merkez bankası aynı gün 68 milyon dolar aldı. La Nación haberine göre günlük kur artışı yüzde 0,33, işlem hacmi 635 milyon dolar. Fiyat ile resmî alım aynı yönde görünüyor. Ama kapanış rakamı, günün hangi bölümünde kimin talep yarattığını söylemiyor. Benim bu seansta ayırdığım iki şey, gerçekleşen döviz alımı ile o alıma yüklenen gelecek finansman hikâyesi. İkisini birleştirmeden de fiyat hareketinin ekonomik sınırını görebiliriz.[1]

Beklenti için eldeki dayanak, gazetenin alımın piyasayı şaşırttığı yönündeki gözlemi. Habere göre dolar önceki seanslara kıyasla daha fazla talep görürken bankanın da alıcı olması beklenmedik bulundu. Bu, sayısal bir analist anketi değil. Ekonomist Javier Giordano’nun verdiği aylık günlük alım ortalaması 89 milyon dolar; cuma alımı bunun altında. Sürpriz, miktarın bu ortalamayı aşması değil, talebin güçlendiği günde alımın sürmesi. Günlük ortalamayı piyasanın o güne ilişkin tahmini yerine koyarsak beklenti farkını yanlış ölçeriz.[1]

Seansın sırası, bu sürprizin yorumunu daraltıyor. Haberdeki işlemcilere göre resmî alımlar ilk bölümde, dolar önceki kapanış olan 1.513 peso civarındayken yoğunlaştı. Analist Nicolás Merino daha sonra talebin ağır bastığını ve satıcıların bir bölümünün çekildiğini anlatıyor. Dolayısıyla bankanın bütün alımını 1.518 pesoluk kapanış düzeyinde yaptığını varsayamayız. Aynı günün toplam alımı ve son fiyatı, tek başına bankanın kuru ne kadar yükselttiğini ölçmüyor. Gün içindeki arz azalması da daha yüksek kapanışla uyumlu bir açıklama.[1]

Birikimden Hazine’ye uzanan ihtimal

Haftalık akış ise daha belirgin: pazartesi tatili nedeniyle dört seansta net 642 milyon dolar alındı. Gazeteye göre bu, son 13 haftanın en yüksek toplamı. İşlemcilerin bir bölümü yeniden güçlenen alım isteğini, Hazine’nin ocaktaki Global tahvil ödemeleri öncesinde bankadan döviz alabileceği beklentisine bağlıyor. Bu, gelecekteki bir kamu talebinin bugünkü birikime neden olabileceği mekanizma. Fakat işlemci yorumu, açıklanmış bir merkez bankası amacı veya gerçekleşmiş Hazine alımı değil. Haftalık alım tutarı beklentinin varlığıyla uyumlu; o gerekçeyi doğrulamıyor.[1]

Finansman tarafında haberde Bonar 2029 ihracının askıda olduğu belirtiliyor. Bu bilgi, Hazine’nin dövize erişim ihtimalini tartışmaya değer kılıyor; belirli bir günün kur hareketini açıklamaya yetmiyor. Brüt rezervlerin 50,236 milyar dolara çıkması da bir stok ölçüsü. Ne tamamının serbestçe kullanılabilir olduğunu ne de Hazine’nin ihtiyaç duyduğu tutarın karşılandığını gösteriyor. Piyasada dolar talebinin güçlenmesi ve satıcıların geri çekilmesi, kamu finansmanı anlatısından bağımsız olarak aynı günlük fiyat artışını üretebilir. Fiyatın içine tek bir alıcının niyetini yerleştirmiyorum.[1]

Bu okumayı güçlendirecek gözlem, birikimin sürmesiyle Hazine’nin bankadan yaptığı döviz alımlarının daha sonra birlikte görünmesi olur. Alımlar yalnızca satıcıların güçlü olduğu seans bölümlerinde gerçekleşirse, esnek piyasa koşullarına göre hareket edildiği açıklaması ağırlık kazanır. Her iki durumda da zamanlama belirleyici: haftalık rezerv birikimi ile günlük kur kapanışı farklı soruları yanıtlıyor. Cuma verisi, daha pahalı dolarla daha fazla rezervin aynı anda bulunabildiğini gösteriyor. Bunun sürdürülebilir finansman anlamına gelip gelmediğini anlamak için dövizin sonraki kullanımını da görmek gerekir.[1]