Paranın yeri
Sherritt’in üçüncü çeyrek bilançosunda ilk baktığım tutar 167 milyon Kanada doları nakit. İkinci baktığım, bu paranın nerede bulunduğu. Kanada’daki 42,4 milyon Kanada doları şirketin açıkladığı kullanılabilir likiditenin tamamını oluşturuyor. Küba’da 123,5 milyon Kanada doları var; bunun 120 milyon Kanada doları Energas’ta. Konsolide toplam, aynı anda aynı yükümlülüğe yönlendirilebilen tek bir banka hesabı gibi okununca şirketin finansman sorunu olduğundan küçük görünüyor.[1]
Bu ayrım Küba’daki varlıklara sıfır değer biçmeyi gerektirmiyor. Benim hesabımdaki değişken, hangi nakdin hangi borç için kullanılabildiği. Bir varlığın ekonomik değeri ile belirli bir ödeme gününde kullanılabilir olması farklı sorular. Kanada likiditesini konsolide nakitle değiştiren varsayım, geri ödeme kapasitesini de değiştiriyor; üstelik aradaki farkı açıklamak için bir nikel fiyatı tahmini yapmaya gerek yok.[1]
Aynı tarihin hesabı
Kredi kolaylığındaki borçlanma tabanı 21,9 milyon Kanada doları, akreditifler dahil borçlanma 59,7 milyon Kanada doları. Ödenmeyen açık 37,8 milyon Kanada doları ve bu durum temerrüt oluşturmuş. Faiz karşılama ile net borç/FAVÖK koşulları da sağlanamamış. Şirket yeni kaynak çekemiyor. Aynı 30 Eylül fotoğrafında bu açığın tamamını Kanada nakdinden kapatma varsayımı, 42,4 milyon Kanada dolarlık likiditenin neredeyse tamamını tek bir yükümlülüğe ayırmak demek.[1]
Bu, şirketin bugün kasasında kalanı hesaplayan bir tahmin değil. Çeyrek sonrasında krediye 7,8 milyon Kanada doları geri ödeme yapılmış; ayrıca 30 Ekim’de vadesi gelen 11,5 milyon Kanada dolarlık tahvil faizi ödenmemiş. Farklı tarihlerdeki bakiyeleri üst üste koyarak kesin bir kalan para üretmek yanıltır. Hassasiyetin sınırı daha dar: aynı tarihli nakit ve kredi açığı karşılaştırıldığında, borcun hemen kapatılması varsayımı ödeme esnekliğini keskin biçimde daraltıyor.[1]
Düzeltmeler ve ödeme gücü
Faaliyet tablosu da bu baskıyı hafifletmiyor. Devam eden faaliyetlerden zarar 79,3 milyon Kanada doları, düzeltilmiş zarar 50,9 milyon Kanada doları. Aradaki farkta GNC alacağı ve Energas borcunun yeniden değerlenmesine ait 26,8 milyon Kanada dolarlık nakit dışı etki var. Buna karşılık faaliyetlerden 19,9 milyon Kanada doları nakit çıkmış. Düzeltilmiş zarara geçmek, dışarı çıkan parayı geri getirmiyor. Metal bölümünde çeyrek boyunca üretim yapılmaması, mali sorunun yalnızca bir değerleme etkisi olmadığını da gösteriyor.[1]
Alacaklılar açıklama tarihi itibarıyla erken geri ödeme istememişti. Bu önemli bir karşı ağırlık: sözleşmesel ihlal, aynı gün tüm borcun tahsil edildiği anlamına gelmiyor. Tahvil faizinde 30 günlük ihlali giderme süresi bulunuyor. Öte yandan 280 Kanada çalışanının yaklaşık 90 gün geçici izne çıkarılması planı, nakit sıkışıklığının çalışanlara ulaşan boyutunu gösteriyor. Bu sayı Kanada işgücünün yüzde 47’si; finansman esnekliğinin bedeli yalnızca hissedarlara düşmüyor.[1]
Daha iyimser yorumun dayanağı da somut: alacaklıların süre tanıması ve faaliyetlerin yeniden başlaması bu tabloyu değiştirebilir. Fakat ekimde alınan yakıt lisansı tek başına yeniden başlama izni sağlamıyor; ikinci lisans gerekiyor ve verilmesi garanti değil. Bu nedenle lisans beklentisini bugünkü likiditeye eklemiyorum. Şirketin ekonomik değeri üzerine iyimserlik, ödeme gününe yetişen nakit için ayrı bir açıklamanın yerini tutamaz.[1]
Benim için açıklamanın belirleyici girdisi, büyük nakit toplamından kullanılabilir Kanada likiditesine geçiş. Bu ayrımı tersine çevirecek gözlenebilir gelişmeler, yeni lisansın alınması, alacaklı koşullarının değişmesi ve açıklanmış nakdin yükümlülükler için gerçekten kullanılabilmesi olur. Bunların zamanını veya sonucunu bildiğimi varsaymıyorum. Şimdiki bilanço, sermaye tahsisini değerlendirmek için yeterince açık bir sınır koyuyor: ödeme imkânını, paranın konsolide toplamı kadar bulunduğu yer ve sözleşmeler de belirliyor.[1]