Payda ve içinde kimin olduğu

Çalışma, İngiltere Boylamsal Yaşlanma Araştırması'ndaki 4.090 yaşlı yetişkini izliyor ve manşetinkinden daha dar bir soru soruyor. Birinin belli bir öğleden sonra kendini yalnız hissedip hissetmediğini değil, bu durumun sürüp sürmediğini; bir de sürekliliğin, bedensel, ruhsal, bilişsel ve davranışsal sağlığa yayılan 17 sonuçla nasıl örtüştüğünü. Süreğen yalnızlık zaman içinde daha kötü genel sağlık, daha zayıf işlevsel kapasite, daha düşük ruhsal iyilik hâli ve daha fazla sağlıksız davranışla ilişkili bulundu.[1]

17 sonucun üzerine atılan bir ağ, mekanizmayla olduğu kadar rastlantıyla da bir şeyler yakalar. Tasarım, bağlanım modelleriyle çözümlenen boylamsal bir panel araştırması; ilişkiyi haritalıyor ve orada duruyor. Yalnızlığın bu gerilemeyi sürüklediğini, onunla birlikte seyretmek ya da ondan doğmak yerine, gösteremez. Kırılganlık insanı ne kadar yalnızlaştırıyorsa, yalnızlık da insanı o kadar yıpratır. Katılımcılar bu panele alınan yaşlı yetişkinler ve tahmin de bu topluluğa ait.[1]

Bir yere işaret eden sonuç

Süreğen yalıtım da yeni başlayan yalıtım da daha düşük yaşam niteliğiyle birlikte gitti; beklenen yön bu. İlginç sayı başka yerde. Yalıtımı ortadan kalkanlar, ruhsal iyilik hâli ve bilişte hiç yalıtılmamış olanlardan daha iyi puan aldı. Dikkatle okunduğunda bu, bir şeyin içinden geçmiş bir grupla onunla hiç karşılaşmamış bir grubun karşılaştırması ve aradaki fark sezgiye ters yönde ilerliyor.[1]

Elde sıradan bir açıklama var: yalıtımı ortadan kalkanlar, toplumsal yaşamını yeniden kuracak sağlığa ve olanağa sahip olanlar olabilir; yani toparlanma onlara yardım etmeden önce onları ayırt ediyor olabilir. Çalışmanın kendi çerçevesi ilişki düzeyinde kalıyor ve iki okuma arasında karar vermiyor. Karşılaştırmanın kurduğu şey şu: sonuçların dizildiği eksen, kötü bir durumun tek bir andaki varlığı değil, sürekliliktir.[1]

Bir klinik bununla ne yapabilir

Halk sağlığı ilgisinin nereye gideceğine karar verecek olan için buradaki kullanışlı içerik, tedaviden önce ölçmeye ilişkin. Yaşlı bir hastaya kendini yalnız hissedip hissetmediğini bir kez soran hizmet, bunu yineleyerek soran ve yanıtın aynı kalıp kalmadığına bakan hizmetten başka bir değişken topluyor. Burada bildirilen ilişki ikinci değişkene bağlanıyor. Buna göre davranmanın 17 sonuçtan herhangi birini değiştirip değiştirmediği ise bu tasarımın yanıtlamak üzere kurulmadığı bir soru; o yanıtı aramanın dürüst yeri, birini yalıtımdan çıkaran ve sonrasını izleyen bir denemedir.[1]