1996'da çizilen çizgi

Pazar günü, Okinawa seçmeninin 12 yıldır açık tuttuğu bir sayfa kapandı. Başbakan Sanae Takaichi'nin iktidar partisinin desteklediği Genta Koja, ABD Deniz Piyadeleri'nin Futenma hava üssünün adadan çıkarılması için yıllarca uğraşan iki dönemlik vali Denny Tamaki karşısında oyların yüzde 59'unu aldı; eyalet sayımına göre Koja 423.124, Tamaki 276.060 oy topladı. Koja, merkezî hükümetin üssü ana adadaki Henoko'ya taşıma planını kabul ediyor; Ryukyu Üniversitesi'nden Masaaki Gabe'ye göre sonuç, eyaletin bu taşınmayı engellemeye yönelik hukuki girişimlerini bitirebilir.[1]

Koja'nın devraldığı düzenleme, siyasi kariyerinden daha eski. Tokyo ile Washington, ABD askerlerinin bir kız öğrenciye tecavüz etmesinin ardından 1996'da üssü Ginowan kentinden adadaki başka bir yere taşımakta anlaştı; o yerin Henoko olarak seçilmesi bir kuşak boyunca eyalet siyasetinin fay hattı oldu. 42 yaşındaki Koja, Okinawa'nın 1972'de Japonya'ya geri verilmesinden sonra doğan ilk ve o iadeden bu yana görevi devralan en genç vali. Doğum tarihi tek başına hiçbir şeyi çözmüyor; ancak makam ilk kez, 1972 iadesini ve 1996 pazarlığını yaşanmış olay olarak değil miras alınmış tarih olarak tanıyan birine geçiyor.[1]

2013'ün öğrettiği ve benzetmenin bozulduğu yer

Tokyo daha önce de uyumlu bir valinin imzasını elinde tutmuştu ve o emsal ayıltıcı. Bir vali Henoko planını 2013'te onayladı ve ertesi yıl seçimi taşınmaya karşı çıkan rakibine kaybetti. O geri dönüş, üs kampanyanın merkezinde durduğunda plandaki bir imzanın bir sonraki sandıkta geri alınabildiğini gösterdi; ardından gelen 12 yıl doğrudan o dersin ürünüydü.[1]

2013'ten belirleyici fark, kampanyanın neyin üzerine kurulduğunda yatıyor. Koja üs üzerinden seçime girmedi; adanın ortalama gelirini ikiye katlama vaadiyle girdi ve Takaichi, onunla ekonomi konusunda eşgüdüm sağlayacağını, diğer konuları onu dinledikten sonra ele alacağını söyledi. Bu yüzden oyu askerî varlığın kabullenilmesi olarak okumak kadar ekonomik yorgunluk olarak okumak da mümkün; seçmenin yalnızca iki dönemlik bir validen bıkmış olması ikinci bir okuma ve rakamlar tek başına bunu dışlamıyor. 2013 emsalinin söylediği şu: başka gerekçelerle kazanılmış bir onay, üs kampanyanın merkezine döndüğü anda yeniden açıkta kalır.[1]

Saati ada zinciri kuruyor

Bu dönüşün neden şimdi geldiğinin yanıtı kısmen Okinawa'nın dışında. Takaichi, Japonya'nın İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana en büyük askerî güçlenmesini hızlandırması beklenen bir ulusal güvenlik stratejisi hazırlıyor; Okinawa, Çin'in Batı Pasifik'e erişimini sınırlayan ilk ada zincirinin parçası ve Japonya'nın en batıdaki adası Yonaguni, Tayvan'a 110 km uzaklıkta. Gabe, sonucun sivil havalimanlarıyla limanların askerî kullanıma açılmasını kolaylaştırabileceğini belirtti; 1996 pazarlığıyla yaklaşan strateji tam burada buluşuyor: otuz yıl önce kâğıt üzerinde çözülen üs sorusu şimdi daha geniş bir askerî ayak iziyle birlikte geliyor.[1]

İzlenecek işaret seçim değil, idari nitelikte. Eyalet, Henoko taşınmasını engellemeye yönelik hukuki girişimlerini bitirirse merkezî hükümet 2027 sonundan önce Okinawa'daki en az bir sivil havalimanını ya da limanı askerî kullanıma tahsis eder; herhangi bir konuşmadan çok bu tahsis, 1996 düzenlemesinin sonunda ona itiraz eden değil onu yöneten bir vali bulup bulmadığını gösterecektir. O zamana kadar düzenlemenin ardındaki yara, 1996'daki müzakerecilerin bıraktığı yerde, çözülmemiş ve artık daha genç ellerde duruyor.[1]